Anlaşılan o ki, bugünlerde pêşmerge Şengal’e gitmeli diye propaganda yapan KDP, o günlerde bunu dert etmemiş, Şengal’i bir dönem nasıl ki, DAİŞ’e teslim edip çıktıysa, bu defa da Irak ordusuna teslim edip çıkmaktan yana tercihte bulunmuştur

Rojava’da yıllarca Roj pêşmergelerinin savunma güçlerine dahil olması için uğraşan, adeta bunun için YPG-YPJ güçlerini yok sayan açıklamalar yapan KDP, orada başarılı olmayınca, Şengal ile ilgili uğursuz bir planın içine girmiş, 2020 yılında Irak hükümeti ile ortaklaşarak 9 Ekim anlaşmasına imza atmıştır. Êzidîlerin öz savunma güçleri olan YBŞ-YJŞ güçlerini tasfiye edip yerine kendisine bağlı pêşmerge güçlerini yerleştirme amacı güden bu plan hayat bulsa, halkı soykırımdan kurtaran güçlerin değil de soykırıma kapı açan güçlerin muhatap alınacağı aşikârdı.

Bilindiği üzere, kâğıt üzerinde böyle bir anlaşma yapılsa da aradan geçen uzun zamana rağmen uygulanamamış, Êzidî halkı yapılan anlaşmayı hiçbir biçimde tanımamış, dikkate almamıştır.

Bu süre zarfında KDP’nin anlaşmayı uygulamaya dönük çabaları sürmüş, bilhassa, Irak’taki siyasi nüfuzunu da kullanarak, ilgili güçler üzerinde baskı kurmaya çalışmış, bir oldu bittiye getirilerek Şengal’e el koyulmak istenmiştir. Rojava’da hayat bulmayan askeri ve siyasi hesaplar burada devreye konulmuş, en azından Şengal’de sonuç alınmaya çalışılmıştır.

Malum! Şengal’den KDP’nin çıkışı, özellikle pêşmerge güçlerinin kaçışı Kürdistan halkının hafızasında derin yaralar bırakmıştı. Şengal denilince akla ilk gelen Êzidîlerin soykırıma uğraması, 21. yy.’da Êzidî kadınların DAİŞ çetelerinin eline esir düşmesiyken, diğeri bunun esasen KDP’nin izlediği siyaset neticesinde olmasıdır. KDP’li pêşmergeler mevzilerini terk etmese, cepheden kaçma durumu olmasa DAİŞ’in........

© Yeni Yaşam