Gerçekler iki ayaklı değildir, sadece kanatlı da değildir, uçar, yürür, koşar, kaybolur ama illa ki kendini bir yerde ve zamanda yeniden gösterir. Gerçek ağır bir kelime, her yola koyulabilir ve her yola başkaldırabilir de. Gerçek bu, belirsizlik bazen en gerçek bir sıradandır.

Son bir senede çok farklı şeyler oldu Kürtler açısından. Türkiye ile barış müzakerelerine başlandı ve bunun sonucu olarak 52 yıllık PKK hareketi kendini feshetti ve Kürtler bu yakada silahlara veda etti. Dile kolay; 52 yıllık silahlı bir örgütün 40 yılı aşkın zamanı savaş ile geçti. Dile kolay demenin bilançosu feci ağır tabii, kayıplar, göçler, işkenceler, hapishaneler ve daha neler neler.

Bu arada, hapishane derken, büyük bir sektör oluştu mesela. İnşaat ihalesi uğruna saçma sapan yerlere hapishaneler kuruldu hem de ilkin üniversiteye giderken öğrendiğimiz ‘kampüs’ adıyla. Kelimelerin ağırlığı ve başkalaşımı göz göre göre hayatımıza karışıyor. Kayıplar dedik, bu da ayrı bir sektör çıkardı; mafya ve her türlü kötülük. Devlet bu, iyi bir şey değil ki iyilikleri çoğaltsın. Kökü kötü ve durmadan kötülüğü örgütlüyor.

Bunların hepsi bir ‘Kürt sektörü’ aslında ve nihayetinde savaşlar bir sürü başka şeyi doğurur. Burada da öyle oldu ve göçlerle beraber Kürtler metropollerde ucuz iş gücü oldu, asimilasyonu ve dışlanmayı en yakınında gördü ve yaşadı. Şaire göre, kırlardan geliyorlardı evet ama bizim orada gelmiyorlardı, kırlardan kovuluyorlardı. Çünkü bir jargon vardı, birileri, yakınımızdan biri ‘kırsala’ gidiyordu. Kelimeler ve getirdikleri ve götürdükleri........

© Yeni Yaşam