Başlangıçların hüsranı, sonların dipsiz kuyusu, bekliyor hep bir yerde; kuşku gibi, dikkat ve kahır gibi. Beklemenin türlü hallerine gebe bir zamanda bazı anlara lakap buluyoruz, sonra da isimlerini unutuyoruz.

Hilelerin himayesinde kalan yaşamın içinde kaçacak bir yer yok. Bazı adımları takip ederek bir yol bulmak efsanelerde kalmış bir pusula artık. Yalanların depremi var, aldatmanın ateşi var, tuzakların cazibesi var ve soruların varabilecek bir mevziisi yok. Hesap kitap her insanın kılavuzu, her kapının anahtarı ve insanı meşhur ediyor. Bu dünya sayılarla dönüyor ve sayıklayarak yok olmaya gidiyor.

İnsanın vicdanı, bünyesi ve beklentisi asimile edildi. Faili yok çünkü herkes kendinin katili ve bunun bir cezası yok. Acımasız kelimeler, savruk sözcükler, kifayetsiz yüklemler birer abluka misali bir yerde insanın önüne çıkabiliyor ve kaçacak yer bırakmıyor. İnsan bir hikâyeye karışıyor, sonra da o hikâyeyi dünyada düşürüyor.

Gitmek ile kaybolmak arasında gaddar bir uçurum var. Biri bir yere götürüyor, biri bir yere götürmüyor. Dönmek var bir de, hep anlatılan ama asla yaşanmayan. İnsan şahit olduğuna heba da bela da olabiliyor. Bazı........

© Yeni Yaşam