Yılbaşında 2026 yılı geneli için öngörülen ’lık enflasyon hedefi, henüz ilk beş ay tamamlandığında gerçekleşen ,61’lik kümülatif artışla birlikte tamamen aşılmış ve ocak ayında yapılan ücret zamları enflasyon karşısında fiilen erimiş durumda. Mayıs enflasyonuna göre gıda fiyatlarındaki mevsimsel gerileme manşet enflasyonu bir nebze frenlese de halkın en temel yaşam maliyetlerini oluşturan konut (E,59) ve ulaştırma (4,29) gruplarındaki yüksek yıllık artışlar, vatandaş üzerindeki baskının ana kaynağı olmaya devam ediyor. Bu yapısal katılık karşısında, sabit gelirle hayata tutunmaya çalışan emekliler, geleceğini inşa etme mücadelesi veren gençler ve hane içi ekonomiyi yöneten ev hanımları gibi kırılgan grupların satın alma güçleri kategorik olarak ciddi bir aşınmaya uğruyor. Bu kesimlerin refah payı ve dinamik sosyal destek mekanizmalarıyla ivedilikle iyileştirilmesi, toplumsal dengenin korunması açısından hayati bir önem taşıyor.

PARA NEREDE

TÜİK’in yayımladığı 2025 yılı Hanehalkı Bütçe Araştırması sonuçları, Türkiye’deki toplumsal sözleşmenin nasıl yeniden yazıldığına ve paranın esasında nereye gittiğine dair bir kesit sunuyor. Aylık ortalama tüketim harcamasının 45.344 TL’den 64.104 TL’ye, yani A,4 oranında artmış olması ilk bakışta refah artışı izlenimi oluştursa da işin aslı başka. Konut ve kira kaleminin tek başına Y,1 artarak toplam harcamanın ),3’üne ulaşması, büyümenin kapasiteden ziyade vatandaşın içine girdiği kıskacı büyüttüğünün en kaba göstergesi. Konut enflasyonu, ortalama vatandaşın satın alma gücünün üzerinde işlemiş ve harcama sepetinin geri kalanını fiilen sıkıştırmışa benziyor. ,5 ile ikinci sırayı alan ulaştırma harcamaları da görünmez bir vergiyi temsil ediyor. Büyük ölçüde akaryakıt, araç........

© Yeni Şafak