Tek başına bir ordu Ali Osman Emirosmanoğlu

Sorumluluk duygusuna sahip birçok insanımız çocuklarını ve gençlerini, kafa, kalp ve ahlak olarak kaybetmemek için ne yapacakları konusunu dert edinmiş durumdalar; çoğunluğun ise pek böyle bir derdi yok. Önce kendilerini rahatsız etmemeleri için içeriği bozucu oyun ve görüntüyü çocukların ellerine veriyorlar, sonra da bu dünya hayatında en fazla itibar ve para getirecek bir diplomanın peşine düşüyorlar.

Bunlar inşallah kendilerini ıslah etme yoluna girerler, bu şartla Allah da onlara yardım eder!

Önce bir hikmetli hikâye:

Nasreddin Hoca’ya biri, “Hocam her hoca/şeyh keramet gösteriyor, sende niye yok” demiş. Hoca da “İste, ben de göstereyim” buyurmuş. Açık havada oldukları için adam, “Şu ağacı çağır, sana gelsin” demiş. Hoca üç kere “Gel ya ağaç” diye seslenmiş, ama ağaç gelmemiş, sonra hoca “Ağaç bize gelmezse biz ona gideriz” diyerek ağacın yanına gitmiş ve keramet isteyen kişiye “İşte benim kerametim” demiş.

“Eyvah! Çocuklarımızı, gençlerimizi kaybediyoruz, ne yapalım, ne edelim!” diye bilir sandıkları kişilere başvuranlar, hemen tamamına yakını, ağaca gitmeyen işe yaramaz reçeteler alıyor, uygulamada başarısız oluyorlar.

Çünkü reçete yazanlar bu konuda........

© Yeni Şafak