İsrail’in saldırarak kullanılamaz hale getirdiği Sumud Filosu teknelerinden birine ait parçalar, Gazze’nin Han Yunus kıyılarına ulaştı. Görüntülerde Filistinli çocuklar, dalgaların getirdiği parçaları denizden çıkarıp sahile taşıyordu; yüzlerindeki heyecan gerçekten görülmeye değerdi.

Akşama doğru, küçük geminin ambarlarındaki ambalajlı gıdalardan bir kısmının da Gazze sahillerine ulaştığına dair fotoğraflar yansıdı dijital mecralara. Türkiye menşeili hazır gıda paketinin üzerinde Türkçe “pilav” yazıyordu; hani şu pişmiş, sadece ısıtılması gereken yiyeceklerden... Kaldım öylece. Durup düşündüm.

Yüzlerce mil öteden dalgaları aşarak gelen bir tabak pilavın paketi...

Belki de günler sonra hemen oracıkta tadacakları ilk lokmaydı o; ama Gazze’nin onurlu çocukları paketi dahi açmamışlar. Fotoğraflayıp dünyaya 

“yiyecekleriniz geldi”

 dercesine müjdelemişler.

Ya teknenin kıyıya sürüklenen o kırık parçaları… Gazzeliler, günlerce ufka bakarak bekledikleri sivil yardım filosu fiziken kendilerine ulaşamasa da kalıntılarını bile sevinçle karşılıyorlardı. Dışarıdaki dünyanın kendilerini unutmadığının, insanlığın hâlâ bir iz bıraktığının bir nişanesi gibiydi onlar için.

Bizler, içinse durum daha ağır. Sahile vuran o pilav paketi de o birkaç tahta parçası da aslında; çaresizlikten, bir şey yapamamaktan, o büyük utançtan kurtarılması gereken insanlığın enkazından kopup gelmişti.

Kıyıya vuran........

© Yeni Şafak