Suriye’ye 2011’den beri belki de onuncu gelişim. Yıllar içinde güvenli bölgelere girip çıktım.

Rejimin devrilmesinden iki gün sonra

ise Halep'e gitmiş, 14 yıllık savaşın ve kuşatmanın hiç bilinmeyen ağır yıkımını görmüştüm. Şimdi rota daha güneye, Lazkiye’ye doğru. Kilis’ten girip Akdeniz sahilinden çıkacağız. Suriye makamları artık araçlı geçişlerde

uluslararası taşıt belgesi

talep ediyor. Bu nedenle Öncüpınar Sınır Kapısı’nda yaklaşık iki saat bekledik.

Sınırdaki yaya yoğunluğu dikkat çekiyor. Ellerinde valizlerle Suriye tarafına yürüyen, oradan Halep’e giden araçlara binen insanlar hayli fazla. İki ülke arasındaki alanda bekleyenler arasında

ev eşyalarını kamyonetlere yüklemiş, temelli dönüş yoluna geçmiş aileler

de var. Suriye tarafındayız. Azez ve Tel Rıfat’ı geride bırakıp, Halep’e doğru yol aldık. Görüntü bir anda değişiyor. Evler, yollar, dükkanlar, araçlar… Devrimden hemen sonra gördüğüm hayalet kasaba ve köylerde yaşam başlamış. Tamir edilerek oturulacak hale getirilen “

hayatlı

” evlerin önünde araçlar var, çocuklar kapılarda oynuyor.

Halep’in merkezine uğramadan M5 karayolundan güneye doğru yöneldik ve Serakib’den sonra

bu kez M4’ün üzerindeyiz.

Bu yol Suriye’nin ekonomik ve stratejik can damarı. Güzergah boyunca sağlı sollu köylerde savaşın izleri görülüyor. Toprak ise baharı müjdeliyor;

ucu bucağı görünmeyen o bereketli Suriye arazilerinin neredeyse tamamı ekilmiş.

Bir yandan da alabildiğince zeytin ağaçları Akdeniz’e doğru uzanıyor.

Halep’ten sonra yaklaşık dört saatlik, sakin bir yolculuğun ardından Lazkiye’deyiz. Şehrin nabzını tutan o ana kavşağın ortasında devasa bir bayrak direği karşılıyor gelenleri. Gönderde yeşil-beyaz-siyah şeritli üç yıldızlı

Özgür Suriye bayrağı

dalgalanıyor. İktidar değişiminin simgesi adeta.

Burasını Suriye’nin geri kalanından ayıran doku gözle görülüyor. Yüksek apartmanlar, geniş bulvarlar ve düzenli sahil şeridi... Lazkiye, ülkenin diğer şehirlerinden çok daha modern.

“Korunduğu” çok belli

. Esed ailesinin Lazkiye’yi hem kendilerinin hem de rejimin de arka bahçesi sayıp özel yatırımlarla ihya ettiği, her köşe başında ilk bakışta belli oluyor.

Lazkiye'nin yanı başındaki Burç İslam kasabasına vardığımızda saat 17’ye geliyordu. İftar 18:42’de. Burası Suriye Türkmenlerinin yoğun olarak yaşadığı Akdeniz’in, zeytin ve turunç kokulu, turkuaz renkli sahil kasabalarından. Nüfusu 30 bine yakın. Halkın büyük kısmı Türkçe konuşuyor.

© Yeni Şafak