Siyaset bilimi ve iletişim yönetimi açısından tecrübe, ancak analitik bir süzgeçten geçip stratejik bilgiye dönüştüğünde anlam kazanır. 14 Ağustos 2001’de kurulan, Kasım 2002’de tek başına iktidara gelen ve bugün çeyrek asrı geride bırakan AK Parti ile lideri Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın yönetim anlayışı, sadece bir siyasi başarı hikâyesi değil; aynı zamanda gelecek nesillere aktarılması gereken tarihi bir iletişim ve idare modelidir. 

Atatürk sonrası Cumhuriyet tarihinin çok partili dönemine dönüp bakıldığında, bu çeyrek asırlık kesintisiz yürüyüşün ne derece istisnai bir durum olduğu açıkça görülebilir. Çok partili döneme geçişten sonra kurulan hükümetler; vesayet odaklarının baskılarıyla, kırılgan koalisyon krizleriyle ya da doğrudan askeri müdahalelerle sık sık akamete uğramıştır. Türkiye, siyasi istikrarı korumak için çok ağır bedeller ödemiştir.

Oysa AK Parti, bu tekerrür eden tarihî kaderi değiştiren yegâne aktör olmuştur. Kendisine yöneltilen darbe girişimi de dahil olmak üzere tüm vesayet hamlelerini meşruiyetinden taviz vermeden, milletiyle omuz omuza vererek boşa çıkarmıştır. Bu direnişin ve kesintisiz başarının arkasındaki en temel sütun ise, Türk siyaset tarihinde başka hiçbir iktidara nasip olmamış toplumsal sahiplenme ve sarsılmaz halk desteğidir.

Peki, çeyrek asırdır süren bu iktidar gücünün harcı nasıl karıldı?

İletişim stratejisinin odağına baktığımızda iki temel ilke öne çıkıyor: Milletin değerler dünyasıyla yakalanan samimi uyum ve toplumun ruhuna, hissiyatına dokunabilme becerisi.

Muhalefet blokları genelde soğuk ve rasyonel vaatlerin dar kalıplarına sıkışıp kalırken; AK Parti yönetimi, Anadolu insanının bağımsızlık tutkusunu, yerli ve millî duruşunu merkeze alan bir gönül bağı kurmuştu. Anti-emperyalist tutum, savunma sanayisindeki özgüven hamleleri, enerji ve dış politikadaki bağımsız adımlar lafta kalmamış; Anadolu İrfanı ile harmanlanarak bir devlet politikasına........

© Yeni Şafak