Prusyalı askerî stratejist Carl Von Clausewitz’in belirttiği gibi her dönemin kendine özgü bir savaş biçimi, kendine özgü sınırlayıcı koşulları ve kendine özgü önyargıları vardır. ABD/İsrail-İran savaşı Clausewitz’in bu tespitinin ne kadar yerinde olduğunu gözler önüne seriyor.

Bu savaş sadece “asimetrik” olmasıyla değerlendirilemez. Savaş, yan etkileri itibariyle savaş alanının ötesine taştı. ABD’de benzin ve mazot fiyatlarının artması, Kasımdaki ara seçimler sebebiyle Trump’ın savaşı sürdürmesini kısıtlayan bir etken olarak öne çıkıyor. Hürmüz Boğazı’nın kapatılması üreticiler ve tüketiciler üzerinde göz ardı edilemeyecek etkiler yaptı. Hiç kuşkusuz, Trump ABD’yi stratejik olarak açmaza sokan böyle bir sonuç beklemiyordu.

Hürmüz Boğazı’nın kapatılması küresel tedarik zincirlerini inkitaya uğrattı. Kapalı kalmaya devam etmesi maliyetlerin katlanarak artması demek. İsrail’in ayartmalarıyla Trump’ın başlattığı savaş bir küresel mesele oldu. Savaşı Hürmüz Boğazı’na getiren İran değil, Amerika.

Trump’ı İran’la savaşa sürükleyen İsrail, şimdi de Trump’ı savaşta tutmaya çalışıyor. Trump da her defasında bu savaşa İsrail için girdiğini itiraf eden cümleler ağzından kaçırıyor. Pazar günü yaptığı açıklamada Trump, ABD eski Başkanlarından Barack Obama’nın 2015’de İran’la yaptığı nükleer anlaşmayı eleştirerek, “İsrail›i ve diğer tüm müttefikleri bir kenara bırakarak İran›a büyük ve çok güçlü bir yeni yaşam şansı verdi” dedi. Trump Amerikalıların mı, yoksa İsraillilerin mi başkanı........

© Yeni Şafak