Nefis neden doymuyor?
İnsan bazen sahip olduklarına bakıp kendisine şu soruyu sormalıdır:
"Bunca şeye rağmen neden hâlâ yetmiyor?"
Daha çok kazanıyoruz, daha çok tüketiyoruz, daha çok sahip oluyoruz. Fakat içimizdeki "daha" duygusu bir türlü sona ermiyor.
Çünkü nefis, sahip olmakla değil, istemekle besleniyor.
Bir arzu gerçekleşiyor, arkasından yenisi geliyor. Bir makam elde ediliyor, daha yükseği isteniyor. Bir servet kazanılıyor, daha fazlası aranıyor. İnsan alkışlanıyor, daha çok alkış bekliyor.
Demek ki mesele sadece sahip olduklarımız değil.
Mesele, sahip olduklarımızın bizi sahiplenmeye başlamasıdır.
Kur'an-ı Kerim, insanın mala karşı düşkünlüğünü şöyle bildiriyor:
"Gerçekten insan, Rabbine karşı çok nankördür. Kendisi de buna şahittir. Mal sevgisine de aşırı derecede düşkündür." (Âdiyât, 100/6-8)
Peygamber Efendimiz (s.a.a.) de insanın bitmek bilmeyen arzusunu şöyle ifade ediyor:
"Âdemoğlunun iki vadi dolusu malı olsa, üçüncüsünü ister."
Hadisin devamında........
