Kul hakkı denildiğinde çoğumuzun aklına ilk olarak bir insanın malını zorla almak, borcunu ödememek veya birinin hakkını açıkça gasp etmek gelir.

Oysa çağ değişiyor, yöntemler değişiyor; fakat hakkın mahiyeti değişmiyor.

Bugün bir insanın hakkına ulaşmanın yolu bazen elinden zorla para almak değil, onun güvenini kullanarak kendi rızasıyla parasını vermesini sağlamaktan geçebiliyor.

Son günlerde gündemden düşmeyen fon soruşturması bu açıdan ayrıca düşünülmelidir. SPK'nın açıklamasına göre tasfiye kapsamındaki 131 fonda 455 bin 758 tekil yatırımcı bulunuyor.

Soruşturmanın hukuki sonucunu elbette yargı belirleyecektir. Fakat burada bizi ilgilendiren daha temel bir soru vardır:

Bir insanın yıllarca biriktirdiği para, başkasının haksız kazancına dönüşürse bunun vicdani karşılığı nedir?

Para değil, emek kayboluyor

Bir emeklinin hesabındaki para yalnızca para değildir.

Bir babanın birikimi yalnızca para değildir.

Bir annenin çocuğu için ayırdığı para yalnızca para değildir.

O paranın içinde yıllar vardır.

Çalışılmış günler vardır.

Ertelenmiş ihtiyaçlar vardır.

Hayaller vardır.

Dolayısıyla haksız kazanç yalnızca bir rakamın başkasının hesabına geçirilmesi değildir. Bir insanın emeğine, güvenine ve geleceğine dokunmaktır. İşte kul hakkının........

© Yeni Mesaj