Dünya, robotik teknolojilerin, yapay zekanın ve dijital otomasyonun üretimin merkezine yerleştiği yepyeni bir çağı yaşıyor. Sanayide verimliliği artıran bu teknolojik sıçrama, ne yazık ki mevcut kapitalist iktisat nizamı içinde küresel bir istihdam krizini de beraberinde getiriyor. Ancak bu krizden en derin yarayı, yapısal sorunlarını bir türlü çözemeyen, üretime dayalı bağımsız bir model inşa edemeyen Türkiye gibi gelişmekte olan ülkeler alıyor.

Bugün Türkiye'de en yakıcı sorunların başında genç işsizliği gelmekte. Ülkemizde her dört gençten biri işsizlikle boğuşurken, milyonlarca eğitimli gencimiz "ev genci" statüsünde geleceğini görememektedir. Fabrikalara giren her yeni robotik sistem, rutin ve mavi yakalı iş gücüne olan ihtiyacı azaltırken, eğitim sistemimizin çağın gerektirdiği dijital becerileri gençlerimize kazandırmada yetersiz kalması, yapısal bir "beceri uyuşmazlığı" doğurmaktadır. Gençlerimiz teknolojik dönüşümün getirdiği elenme riskiyle en önde karşı karşıya kalmaktadır.

Ülkemizin kanayan bir diğer yarası ise "çalışan yoksulluğu" yani iş bulunsa bile ücretlerin yetersizliğidir. Mevcut kapitalist düzen, emeği sadece aşağı çekilmesi gereken bir "maliyet" kalemi olarak görüyor. Bugün itibarıyla ülkemizde uygulanan net asgari ücret........

© Yeni Mesaj