Bildiğiniz üzere, 11. Uluslararası Milli Ekonomi Modeli (MEM) Kongresi'nde sunulan bildirileri merkeze alan yazı serimize devam ediyoruz. Bu yazımızda, Fas'tan Prof. Dr. Abdelbari El Khamlichi'nin faiz–maliyet–enflasyon ilişkisini ele aldığı sunumunu akademik bir perspektifle değerlendireceğiz. Söz konusu sunum, iktisat literatüründe uzun süredir tartışılan ve çoğu zaman "kaçınılmaz" kabul edilen bazı varsayımları sorgulaması bakımından dikkat çekicidir.

Geleneksel iktisat yaklaşımı, enflasyonu büyük ölçüde talep yönlü dinamiklerle açıklama eğilimindedir. Bu çerçevede merkez bankalarının temel politika aracı olarak faiz oranlarını kullanması, fiyat istikrarını sağlama amacıyla gerekçelendirilir. Ancak Prof. Dr. El Khamlichi'nin sunumunda vurguladığı üzere, bu yaklaşım tek yönlü ve eksik bir okuma içermektedir. Özellikle son yıllarda küresel ölçekte gözlemlenen yüksek enflasyon–yüksek faiz birlikteliği, bu teorik çerçevenin sorgulanmasını zorunlu kılmaktadır.

Sunumun temel iddiası, faizin yalnızca bir politika aracı değil, aynı zamanda doğrudan bir maliyet unsuru olduğu gerçeğine dayanmaktadır. Üretim sürecinde kullanılan finansman kaynaklarının maliyeti arttıkça, bu artışın nihai ürün fiyatlarına yansıması kaçınılmazdır. Bu durum, klasik "faiz artışı enflasyonu düşürür" varsayımının tersine, faiz artışlarının maliyet enflasyonunu tetikleyebileceğini göstermektedir. Nitekim........

© Yeni Mesaj