Dağ taşısam yorulmazdım haksızlıklar yordu beni
Romen Diyojen, elinde alev alev yanmakta olan bir deste çırayla, gün ortasında Üsküdar sokaklarında dolaşsaydı ve gündüz vakti bir meşale çırayla ne aradığı sorulsaydı sizce cevabı ne olurdu?
Bir tutam utanma duygusu arıyorum demez miydi?
Ar damarı çatlamamış bir kaç dost arıyorum demez miydi?
Ülkenin geleceği adına, hatta insanlığın geleceği adına, sergilenen rezaletten dolayı kaygılanan, endişe duyan duyarlı insan kümeleri arıyorum demez miydi?
Günlük kullandığı sözlükten, ar, edep, iffet ve namus gibi kelimeleri silmemiş olan, insaf ve vicdan deyince bir miktar duraklayan insan gurupları arıyorum demez miydi?
Üzerine........
