Başlıktaki hükmü  “modern zamanların köleleri” olan bizler anlamakta zorlanacağız gibi geliyor. Bu nedenle  öncelikle fıtrattan, özden uzaklaşan  modern insanın birkaç eksiğinden bahsetmek gerek.  Modern insanın en büyük eksikliği bence duygularını besleyen muslukların  kuruması . Teknolojinin getirdiği kolaylıklar insanın özünü besleyen, kalbini diri tutan,  merhamet, özlem,  hasret, ayrılık, gurbet, yardımlaşma, vefa, sabır ve duyguların ağababası olan acıma … çeşmelerini  bir bir yok etti.

Nasıl mı? Telefon sayesinde özlem, hasret bitti. Makinalar sayesinde yardımlaşma tükendi. Uçak, otobüs gibi araçlar  uzaklığı, varılmazlığı, gurbeti tüketti. Zenginlik, çok  mal, israf gıptayı öldürdü.İnsanın en önemli merkezlerinden biri olan kalbinin bu kaynaklardan mahrum kalması onun ruhunun yaralanmasına, fıtratının zedelenmesine sebep oldu. Bu zedelenme neticesinde de merhametten yoksun, sevgiden ırak, acımaktan cüda nesiller türedi. Eskiden ,”bir gül için bin dikeni yakan”, “ ömrünü bir sevgiye adayan” insanların nesilleri şimdilerde gül neymiş diken neymiş? Sevgi dediğin şey çukulatalı mı sade mi!? “ diye dalga geçiyor.    

Peygamberlerin, sadıkların, şehitlerin, aşıkların  kalplerini  can feda edecek  hale getiren  o yüce sevgiler, o büyük duygular  şimdiki insanlar için anlamsız ve gereksiz şeyler haline geldi.  Ömrünü bir Leylaya, bir Şirine, bir Aslıya adayıp o yolda olgunlaştıktan sonra “Leyladan  Mevlaya” yükselen o saf kalpler, o temiz gönüller;   merhametten sevgiden, vefadan, acıdan mahrum kalan  şimdiki nesiller için  birer masaldan başka bir şey değil.   Televizyonların sanal kahramanları ile büyüyen........

© Yeni Meram