Sonuçlarını merak etmediğim ender maçlardan biridir bu… Çünkü bu kez sahada rekabet değil, kardeşlik vardı. Tarihe tanıklık etmek, Konyaspor-Filistin maçını izlemek ve yazmak için tribündeki yerimi aldım. Seremoni öncesi, seremoni sırasında ve sonrasında gördüklerim, maçın kendisinden çok daha anlamlıydı.Stadın tribünlerine ve sahaya baktıkça insanın yüreği burkuluyor. Bu acıyı görüp de vicdanı sızlamayanların gözyaşları kurusun. Çünkü bazı acılar vardır; insan olanın yüreğine dokunur, vicdanı olanı susturur.Maç başladı. Konyaspor doğal olarak siyah formayla sahadaydı.Ama benim gözüm ne toptaydı ne de oyuncularda…Gözlerimi bir noktaya diktim. Bakıyordum ama inanın hiçbir şey görmüyordum.Derken 2. dakikada gol sesiyle kendime geldim.Konyaspor 1-0 önde…İçimden, “Ne gerek vardı?” dedim.Sonra gazeteci arkadaşlarımla sohbete devam........

© Yeni Meram