“Eğitim, gerçeklerin öğretilmesi değildir. Düşünmek için aklın eğitilmesidir.”Albert Einstein

Son zamanlarda skandal haberler peş peşe gelmeye devam ediyor... Yolsuzluk, usulsüzlük, rüşvet, sahtecilik, hırsızlık, nepotizim, partizanlık, adaletsizlik gibi skandallar. Yaşanan ve kamuoyunda büyük yankı uyandıran bu skandal haberlerin ardından hep aynı soru yeniden karşımıza çıkıyor: Nereye gidiyoruz?

Ama çocuklarımıza yönelik yaşanan korkunç skandal, bu sorunun artık yalnızca siyasetin, ekonominin ya da toplumsal yaşamın sorunları için sorulmamalı. Bugün bu soruyu, doğrudan çocuklarımızın eğitimine, geleceğine bakarak sormak ve harekete geçmek zorundayız.

Çünkü eğitim, bir toplumun geleceğini şekillendiren en önemli alandır. Okulları yalnızca matematik, Türkçe, fen bilgisi ya da din ve ahlak  kültürü öğretilen binalar olarak düşünmemeliyiz. Okullar, çocukların nasıl düşüneceklerini, farklılıklara nasıl yaklaşacaklarını, sorgulamayı, eleştirmeyi, birlikte yaşamayı ve kendi özgür iradeleriyle karar vermeyi öğrendikleri kurumlardır.

Bu kez bu soruyu sorduran konu, doğrudan çocuklarımızı ve okullarımızı ilgilendiriyor. Çünkü basına yansıyan haberlere göre Lefkoşa Türk Maarif Koleji’nde 7. sınıf öğrencilerine verilen Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersinde “Cenaze Nasıl Yıkanır?” konusu ayrıntılı biçimde anlatılmış. Türkiye’den protokol kapsamında görevlendirmeyle adaya gelen bir din kültürü öğretmeninin, henüz 11-12 yaşındaki çocuklara ölüm, ölünün yıkanması ve kefenlenmesi gibi konuları öğrenciler açısından ürkütücü olduğu ileri sürülen ayrıntılarla aktardığı belirtiliyor. Daha da önemlisi, bazı öğrencilerin ders sırasında ağladığı ve psikolojik olarak olumsuz etkilendiği yönünde haberler var basında.

İşte tam da burada durup sormamız gerekiyor:

Bir çocuğa her şey, her yaşta ve her yöntemle anlatılabilir mi?

11-12 yaşındaki bir çocuğun dünyasına ölüm kavramını taşırken pedagojiyi, gelişim özelliklerini ve çocuğun psikolojik durumunu hiç mi düşünmezsiniz?

Çünkü öğretmen sınıfta öğrencilere yalnızca bilgi götürmez. Aynı zamanda ve esas olarak çocuğun dünyasına dokunur. Ve o dünyaya bırakılan her kelimenin, her görüntünün, her anlatımın bir karşılığı vardır. Bir çocuğun korkusunu artıran, kaygısını tetikleyen ve onu ağlatan bir anlatımın eğitimle ne alakası olabilir?

Velilerin yaşananların ardından bir araya gelerek soruşturma talep etmesi, konunun ne kadar ciddi bir hassasiyet yarattığını gösteriyor. Kıbrıs Türk Orta Eğitim Öğretmenler Sendikası’nın da Eğitim Bakanlığı’na soruşturma çağrısında bulunması, iddiaların görmezden gelinemeyeceğini ortaya koyuyor.

Okul, çocuğun korkmayı öğrendiği yer olmamalıdır. Okulda çocuklara ölümü değil, hayatı ve hayatı sevmeyi, yaşama sevincini öğretmeliyiz... Okul çocuğun, sorgulamayı, anlamayı, düşünmeyi ve kendini güvende hissetmeyi öğrendiği yer olmalıdır.

MESELE “SİYASAL İSLAM” MESELESİDİR!..

Eğitim, bilgiyi yaşa uygun, bilimsel ve pedagojik yöntemlerle aktarabilmektir. Ama bugün mesele........

© Yeni Düzen