Günümüz Kıbrıs şiirinin en özgün kalemlerinden biri olan Zeki Ali, yıllardır şiirin derin yürüyüşünü sürdürüyor.

Onun şiirinde sessiz çığlıklar vardır. Büyük iddialar yoktur; insan ruhunun en kırılgan yerlerine dokunan küçük ayrıntılar vardır.

Kıbrıs'ın bölünmüş coğrafyasında büyüyen kuşakların ortak hafızasını taşıyan Zeki Ali, bireyin yalnızlığını, aşkın kırılganlığını, belleğin yükünü ve insanın kendi içindeki sürgünlüğünü anlatırken aslında hepimizin hikâyesini yazmaktadır.

Şiirlerinde Kıbrıs vardır ama coğrafya olarak değil; yara olarak...

Deniz vardır ama eşsiz bir manzara olarak değil; özlem olarak...

Aşk vardır ama mutluluk olarak değil; eksiklik olarak...

Belki de bu yüzden onun dizeleri okurun zihnine değil, doğrudan kalbine ulaşmaktadır.

Zeki Ali'nin edebiyat serüveni uzun yıllara yayılan üretken bir yolculuktur.

Şair kimliğinin yanında kültür ve sanat yaşamına yaptığı katkılarla da tanınan Ali, Kıbrıslıtürk edebiyatının gelişimine emek vermiş isimlerden biridir.

Yazdığı şiirler yalnızca kitaplarda kalmamış; çeşitli edebiyat dergilerinde yayımlanmış, etkinliklerde seslendirilmiştir.

Onun şiir anlayışının merkezinde "insan" yer alır.

Çünkü Zeki Ali, insanı bütün çelişkileriyle kabul eden bir şairdir.

Hiçbir duygu tek başına bırakılmaz.

Bu nedenle onun şiirleri, bir defada tüketilecek metinler değildir.

Her yeniden okuyuşta başka bir anlam açılır.

1951’de Lefkoşa’da doğan Zeki Ali'nin ilk kitabı 1970’te henüz bir lise öğrencisiyken yayımlanan “Bayan Mavi” olur.

 Bu eser, şairin kimliğine, aşka, yalnızlığa ve insan ruhunun kırılganlığına yazılmış uzun bir ağıt gibidir.

Yazıldığı dönemde birçok kişiyi........

© Yeni Düzen