Savaş, insanlık tarihinin en vahşi “oyunu”dur!

Ve savaşlarda, insanlık dışı her şey olur, olmuştur!

Bu insanlık dışı iğrençlikleri elbette konuşmak, yazmak, cezalandırmak, kınamak gerekir!

Avrupa Parlamentosu, “Türkiye veya Kıbrıslı Türk toplumunun” yokluğunda, geçtiğimiz hafta kabul ettiği bir kararda, 1974 ‘teki iğrenç savaş sırasında, Rum kadın ve kız çocuklarına yönelik cinsel şiddet ve tecavüz iddiaları ile ilgili bir karar aldı…

Bu kararın hukuken bir geçerliliği yok!

Siyasi bir karar ve çağrıdan ibaret!

Avrupa Parlamentosu bu kararı alırken, tek taraflı davranmıştır; belki benzer iddialar, Kıbrıslı Türk toplumu için de geçerli olan cinsel şiddet ve tecavüz “söylentileri” içermeliydi!

Çünkü “Türk tarafı”, yukarıda da belirttiğimiz gibi orada yoktur!

Rum lobiciliği çok etkilidir…

Bu konu, yani “lobicilikteki eksiklik” hatta “lobicilikteki sıfır olma pozisyonu” “Türk tarafı” açısından ciddiyetle değerlendirilmelidir!

Sadece bu iğrenç konuda değil, birçok konuda “Avrupa’daki tüm kurumlardaki boşluğumuz” bir şekilde ele alınmalı ve o boşluğun doldurulması için çaba harcanmalıdır!

O boşluğun doldurulması ve en kötü ihtimalle iki Kıbrıslı Türk parlamenterin o parlamentoda yer almasının önemi, büyüktür!

Ve bunun yolu – yordamı tektir; Kıbrıs’ta siyasi çözüm!

Kıbrıs sorunu çözülmediği müddetçe, Kıbrıs Türk toplumu veya Türk tarafı için söz konusu olan tüm olumsuz olasılıklar bir yana; Avrupa kurumlarındaki lobicilik veya propaganda eksikliğimiz artacaktır… 

Rum lobiciliği, 1974'teki Türk askerî harekâtını ve devam eden askerî varlığı her fırsatta kınıyor, bunun “işgal” olduğunu savunuyor…

Kıbrıs Türk tarafı veya Türk tarafı oralarda olmadığı müddetçe, “işgal” bir yana; işlendiği iddia edilen cinsel şiddet ve tecavüz vakalarının savaş suçu ve uluslararası insancıl hukukun ciddi ihlalleri olduğu yönündeki değerlendirmeler bitmeyecektir…

Türkiye, her yerde ve her zaman karşısında, “… Cinsel şiddeti bir savaş silahı olarak kullanmak” iddiası ile........

© Yeni Düzen