Eğitimin hali hal değil. Okullar açıldı ama eğitim başlayamadı. Farkındayız değil mi!

Eğitimde artık duvara tosladığımızın, hemen her şeyin tel tel döküldüğünün farkındayız değil mi?

En önemlisi eğitimdeki bu çöküşün, tüm toplumu etkilediğinin fakındayız değil mi?

Çünkü sorun artık yalnızca yapılanlar ya da yapılmayanlar değildir.

Sorun siyasal kültürle ilgilidir.

Sorun değişim iradesiyle ilgilidir.

Ve tam da bu nedenle bizim eğitimde yeni bir düzenlemeye değil, reform nitelikli bir dönüşüme ihtiyacımız vardır.

Eğitimdeki gerçek dönüşüm önce zihinlerde başlamalıdır.

Çocuğa bakışımız değişmeden eğitim değişmez: Çocuğu “sınava hazırlanan öğrenci” olmaktan çıkarıp öğrenen, düşünen, sorgulayan, üreten ve yaşam kuran bir birey olarak görmeliyiz.

Öğretmene bakışımız değişmeden okul değişmez: Öğretmeni düşman olarak gören bir anlayış eğitimde doğru iş yapamaz. Onu yalnızca sınıfa giren bir memur olmaktan çıkarıp eğitim sisteminin en önemli entelektüel profesyonellerden biri olarak görmeliyiz.

Eğitim bilimine bakışımız değişmeden öğrenme değişmez: Okulu yalnızca ders yapılan bina olmaktan çıkarıp yaşamın, kültürün, bilimin, sanatın, sporun ve demokratik deneyimin merkezi haline getirmeliyiz.

Eğitim yönetimine bakışımız değişmeden sistem değişmez.

Siyasetin eğitime........

© Yeni Düzen