Öğretim yılı sonu aylarına girdiğimiz bugünlerde okulların nitelikli etkinlikleri daha bir görünür olmaya başladı. Ne var ki; öğretmen ve okul yöneticileriyle kısa bir sohbet yaptığınızda okullarımızdaki durumun; “dışı seni, içi beni yakar” derecesinde olduğu rahatlıkla anlaşılıyor.

Okulları ayakta tutan asıl yapı insan kaynağıdır. Okullarda öğretmen ve okul yöneticisi eksikliği, yüzeyde bir “kadro sorunu” gibi görünse de gerçekte sistemin bütününe yayılan yapısal bir kırılmadı. Bu eksiklik, öğrenme kalitesinden okul iklimine, fırsat eşitliğinden uzun vadeli toplumsal kalkınmaya kadar geniş bir etki alanı yaratır.

Öğretmen eksikliği, doğrudan öğrenme süreçlerinin niteliğini düşürür. Sınıf mevcutlarının artması, öğretmenin her öğrenciye ayırabileceği zamanı azaltır. Bu durum özellikle bireysel farklılıkların gözetilmesini zorlaştırır; öğrenme güçlüğü yaşayan ya da özel ilgiye ihtiyaç duyan öğrenciler sistemin dışında kalma riskiyle karşı karşıya kalır.

Öğretmen eksikliği; diğer öğretmenlerin yükünü artırır. Bu da öğretmenin kendi görev ve sorumluluklarının ötesinde eksik........

© Yeni Düzen