Eğitimdeki sorunların nedeni; yanlış kararın ürünü değil, yanlış yönetim anlayışının kendisidir.

Bir ülkede okullar açılıyor ama eğitim başlayamıyorsa, öğretmen ihtiyacı bilimsel ölçütlerle değil siyasi hesaplarla karşılanıyorsa, öğretmenin yasal hakkı bir lütuf gibi sunuluyorsa, gençler geleceksizlikle boğuşurken ülkenin insan kaynağı plansızca yönetiliyorsa, hastanede bebekler, gemi yolculuklarında insanlar ölüyorsa orada sorun birkaç bürokratın hatası, birkaç bakanın beceriksizliği ya da birkaç eksik mevzuat değildir.

Sorun, ülkenin nasıl yönetilemediğidir!

Kuzey Kıbrıs’ta bugün tartışmamız gereken tam da budur. Çünkü eğitimde yaşadığımız sorunlar, kamu yönetimindeki çarpıklıklardan, liyakatin aşınmasından, siyasi çıkarların kamusal yararın önüne geçmesinden ve hesap verme kültürünün yokluğundan bağımsız değildir.

Sorunları üreten bu çarpık anlayışı sorgulamak zorundayız.

Örneğin okulun hazır olup olmadığını önceden belirlemek için gerekenler bellidir: Veri, planlama, bütçe, denetim ve koordinasyon. Bunların hiçbiri mucize değildir. Bunlar, yönetmenin en temel gerekleridir. Bunlar yoksa........

© Yeni Düzen