Takis hala gür çıkan sesiyle telefonda nazik bir davet iletiyordu: “Niyazi, vaktin olduğunda bize gel lütfen, sana son çıkan kitabımı vereyim. Çok ağır olduğu için posta ile gönderemem...”

Ertesi gün, Takis’in Lefkoşa’nın surlar dışında bulunan ve evden çok bir kütüphaneyi andıran geniş evinde buluştuk.

Her odası ayrı bir kütüphane olan evde Takis’in boyuna posuna uygun rahat koltuklara yerleştik ve tarihçi karısı Katya’nın sunduğu kahveleri yudumlarken, her zaman olduğu gibi koyu bir sohbete daldık.

Merakla görmeyi beklediğim kitapları görmem için biraz sabretmem gerekecekti, çünkü Takis’in söylemek istediği şeyler vardı.

“Sahi, Nerede Kaldık?”

Sözü iki taraf arasında müzakere arayışlarına getirdi, tarafların “kaldığımız yerden” müzakere etmek istediklerini ifade ettiklerini hatırlattı ve şu çarpıcı cümleyi kurdu: “Kaldığımız yer, iki toplumun barış içinde sürdürdüğü yaşamın bertaraf edildiği yerdir!”

Bu cümle, yakın tarihe dalmamıza yetti...

Bu arada, iki ciltlik son kitabı da masaya geldi...

Gerçekten de Kıbrıs Sorunun özü, 1950’li yılların başından itibaren toplumların barış içinde yaşayabilme imkanına bir türlü kavuşamamaları değil mi?

Takis, sorunun tam da köklerine uzanan önemli çalışmalara imza atmış biridir.

Anlamışsınızdır; Takis Hadzidimitriu’dan söz........

© Yeni Düzen