Aslında bir türlü başaramadığım ve kendime tavsiyelerimi sizlerle paylaşıyorum.

Sabah gözümüzü açar açmaz elimizin ilk gittiği yer neresi? Gece başucumuza koyduğumuz o küçük, ışıklı ekranlar... Dünün yorgunluğunu üzerimizden atamadan; dünyada kimin ne yediğini, kimin nereye gittiğini, hangi tartışmanın alevlendiğini öğrenerek güne başlıyoruz. Zihnimiz daha uyanmadan binbir çeşit bilgi, görüntü ve duygu bombardımanına tutuluyor.

Teknoloji hayatımızı kolaylaştırıyor, mesafeleri kısaltıyor; buna şüphe yok. Ancak bir yandan da bizi sürekli bir "yetişme" ve "kaçırma" telaşına sürüklüyor. Her an bir şeyler paylaşılan, herkesin gürültüyle sesini duyurmaya çalıştığı bu dijital çağda en çok kaybettiğimiz şey ne yazık ki kendi iç sesimiz oluyor. Ben de bu sisin içinde kaybolup gidiyor, kendi ritmimi duymakta zorlanıyorum.

Peki, bu dijital sisin içinde durup nefes almak, yani bir sosyal detoks yapmak gerçekten mümkün mü?

Günümüz dünyasında işimizden, ilişkilerimizden ve gündemden tamamen kopmak gerçekçi bir beklenti değil. Ancak "detoks" dediğimiz şey dünyadan tamamen el çekmek de değildir. Sosyal detoks; kontrolü teknolojinin elinden alıp yeniden kendi irademize teslim etmektir. Ekranın bizi yönetmesine izin vermek yerine ekranı sınırlandırmaktır. Zihne giren gereksiz bilgi çöpünü temizlemek, ruha........

© Yeni Birlik