Umutsuzluk (ye's), İslam'ın hoş karşılamadığı bir haldir. Allah'ın rahmetinden ümidini kesmek, müminin ruh dünyasıyla bağdaşmayan bir tavır olarak değerlendirilmiştir. Kur'an-ı Kerim ve hadis-i şeriflerde bu konuda açık ikazlar bulunmaktadır. Rabbimiz şöyle buyurur: "De ki: Ey kendilerinin aleyhine aşırı giden kullarım! Allah'ın rahmetinden ümit kesmeyin. Şüphesiz Allah bütün günahları bağışlar. Çünkü O çok bağışlayandır, çok merhamet edendir." (Zümer, 53)

Bu ilahi hitap, günahı ne kadar büyük olursa olsun hiçbir insanın Allah'ın rahmet kapısını kapalı görmemesi gerektiğini bildirir. Çünkü kalpler de kaderler de Allah'ın elindedir. Peygamber Efendimiz (s.a.v.) de ümidi diri tutan şu büyük hakikati haber vermiştir: "Kıyametin kopacağını bilseniz ve elinizde bir fidan bulunsa, onu dikebilirseniz dikiniz." Bu hadis, insanın en zor şartlarda, hatta dünyanın son anlarında bile iyilikten, üretmekten ve umutla yaşamaktan vazgeçmemesi gerektiğini öğretmektedir. İslam'da umut; tevbe, rahmet ve tevekkülle iç içedir. Umutsuzluk ise insanı atalete, gaflete ve Rabbinden uzaklaşmaya sürükleyen tehlikeli bir duygudur. Merhum Sezai Karakoç, "Sürgün Ülkeden Başkentler Başkentine" şiirinde ümidi şu mısralarla dile getirir:

"Ülkendeki kuşlardan ne haber vardır Mezarlardan bile yükselen bir bahar vardır Aşk celladından ne çıkar madeki yâr vardır Yoktan da vardan da öte bir Var vardır

Hep suç bende değil beni yakıp yıkan bir nazar vardır O şarkıya özenip söylenecek mısralar vardır Sakın kader deme kaderin üstünde bir kader vardır Ne yapsalar boş göklerden gelen bir karar vardır

Gün batsa ne olur geceyi onaran bir mimar vardır Yanmışsam külümden yapılan bir hisar vardır Yenilgi yenilgi büyüyen bir zafer vardır Sırların sırrına ermek için sende anahtar vardır

Göğsünde sürgününü geri çağıran bir damar vardır Senden umut kesmem kalbinde merhamet adlı bir çınar vardır."

Peki, zor zamanlardan, en ağır imtihanlardan bir çıkış yolu var mıdır? Elbette vardır. Bu çıkış yolunu en derin........

© Yeni Birlik