İmam-ı Rabbanî Hak Söylüyor

Bediüzzaman “Mirkat-üs Sünneti ve Tiryaku Maraz-il Bid’a” ismini verdiği On Birinci Lem’ada İmam-ı Rabbanî’nin sünnetin önemi ile ilgili bir sözünü naklediyor. 

İmam o sözünde, “Ben seyr-i ruhanîde kat’-ı meratib ederken, tabakat-ı evliya içinde en parlak, en haşmetli, en letafetli, en emniyetli; Sünnet-i Seniyeye ittibaı, esas-ı tarikat ittihaz edenleri gördüm. Hatta o tabakanın âmi evliyaları, sair tabakatın has velilerinden daha muhteşem görünüyordu.”  diyor.

Bu sözü naklettikten sonra Bediüzzaman, “Evet, Müceddid-i Elf-i Sâni İmam-ı Rabbanî (ra) hak söylüyor. Sünnet-i Seniyeyi esas tutan, Habibullah’ın zılli altında makam-ı mahbubiyete mazhardır.”1  ifadesini kullanıyor.  

Esasen bu nakil İmam-ı Rabbanî’nin aklının görüşü değil; kalbinin keşfidir ve müşahedesidir. 

Böyle muhakkik-i evliyada kalbin keşfi, aklın görüşünden daha keskindir ve daha gerçekçidir. 

Sünnet ile Bid’at Arasındaki Fark

İmam-ı Rabbanî bize sünnet ile bid’at arasındaki büyük farkı hatırlatıyor. 

Sünnette vahyin nuru ve feyzi vardır, mührü ve imzası vardır, emri ve cilası vardır, ışığı ve boyası vardır. 

Sünnet, vahyin iltifat-ı şahanesidir. 

Bid’atte ise vahiyden hiçbir iz ve eser yoktur.

Bid’at karanlıktır, nursuzdur.

Bid’atte vahyin boyası yoktur.

Bid’at-ı hasene dedikleri bid’atın masum cinsinde de nur ve feyiz yoktur.  

Bid’at-ı hasene, bid’ate göre vahye sadece bir gömlek daha yakındır. 

Bid’at-ı hasenenin dükkânında vahiy yoktur.

Mesela Ramazan gecelerinde teravih namazı kılmak vahy-i mahzdır. 

Şeriatte hükmü sünnet-i müekkededir.

Fakat teravih namazını camide cemaatle kılmanın şeriatte hiçbir hükmü yoktur. 

Bu, Hazret-i Ömer’in de (ra) ifadesiyle bid’at-ı hasenedir.  

Yanlış anlaşılmasın; yatsı namazının farzını........

© Yeni Asya