Bu veciz ifade, Nur hizmetinin ruhunu özetleyen temel ölçülerden biridir. Ancak bağlamından koparıldığında hatalı anlaşılma riski taşır. Bugün bazı çevrelerde bu söz, “Biz elimizden gelen kadar yapalım, gerisiyle ilgilenmeyelim” şeklinde, hizmeti daraltan bir anlayışa indirgenebiliyor. Oysa Üstad Bediüzzaman Said Nursî’nin kastı bundan çok daha derin ve kuşatıcıdır.

Şunu netleştirmek gerekir: Üstad “vazife-i İlâhiyeye karışmamak” derken tembelliği, geri durmayı kastetmez. Aksine, insanın kendi sorumluluk alanını sonuna kadar yerine getirmesini, neticeyi ise Allah’tan bilmesini ifade eder. Yani mesele “az hizmet” değil, ihlâslı ve tam hizmettir.

Üstad Hazretleri bu sözü söylediği dönemde, Nur hizmeti küçük bir çevreyle sınırlı değildi.........

© Yeni Asya