Camiler sadece ibadet mahalli değil, din görevlilerinin marifetleriyle cemaatin hac, umre, sünnet, hasta ziyareti, taziye gibi sosyal ihtiyaçların karşılandığı merkezlerdir. Ve yine çocuklar ve gençler için dinini öğrenme ve yaz dönemlerinde hüsn-ü hat, tezhib gibi bazı İslâm sanatlarının yapılabildiği kurumlardır.

Diğer taraftan camiler, hutbelerin merkezî olması ve siyasete bulaşması gibi konularla eleştiri gündemindedir. Bu konu da ciddî ele alınmayı bekliyor. Çünkü bu durum pek çok inananı rahatsız ediyor. Oysa milleti, ırkı, rengi, cinsiyeti ne olursa olsun Allah’ın evine gelmenin önüne maddî ve manevî hiçbir engel konulmamalıdır.

Yine bazı camilerimizde, -belli ki imam veya müezzin ilgilenmiş- caminin içine amaca uygun dokunuşlarla ulvî hisler uyandıran görsellerle zenginleştirilmiş ve dış avlu güllerle, çiçeklerle ve farklı bitkilerle adeta cennet bahçesi haline getirilmiş; cami, birer uğrak yeri, cazibe merkez olmuştur.

Cami sınırları içinde küçük çaplı bir kütüphane, çalışma salonu, farklı yaş guruplarına eğitim ve İslâmî sanat faaliyetleri yapılması cami amacına uygun adımlardır. Özellikle Kur’ân-ı Kerîm mealleri, tefsirleri, hadis-i şerifler ve onlar üzerinde yapılan çalışmaların bu kütüphanelerde yer alması, caminin eğitim fonksiyonunu güçlendirecektir. Tabiî buradaki kitapları da sadece diyanet çıkışlı olacak diye sınırlandırmak doğru olmaz. Amaca uygun kitap yayınlayan yayınevlerinin eserleri temin edilir ve istifadeye sunulur. Cami, kitapla, eğitimle ön plana çıkmalıdır. 

Camilerimiz bizim göz bebeklerimizdir. Konu ile ilgili fikirler........

© Yeni Asya