Yolculuk ve eğitimin akabinde Sebte’ye geri döndü ve on altı yıl gibi uzun bir süre Sebte’de kadılık yaptı. Sebte’nin dışında Gırnata Kadılığı da yaptı. Ancak, tarafsız tutumu ve idarecilerin hoşuna gitmeyen tavrından dolayı görevine son verildi.

Kadı İyaz zamanın hadis imamı olarak bilindi. Arap dili ve edebiyatı alanında otorite olarak kabul edildi. Ayrıca fıkıh konusunda da önemli bir konuma sahipti. Çok sayıda eser kaleme aldı. Künyesi Ebülfazl İyaz bin Musa bin İyaz el-Yahsubî şeklindedir.

Şairlik özelliği de olup Kur’ân-ı Kerîm surelerinin ve Peygamber Efendimizin (asm) methini konu alan kasideler yazdı. Birçok şiiri olmasına rağmen, bir araya toplamadığından sadece bir kısmı sonraki döneme ulaştı. Buna rağmen 5000 kadar beyti kendisinden sonra bir araya getirildi.

Bir rivayete göre, Sultan II. Abdülhamid bir defasında ağır bir hastalığa yakalanır. Doktorlar hastalığına çare bulamayınca ulemadan bir grup padişaha gelir: “Şifa-i Şerif hatmi yapalım, biiznihî Teâlâ hiçbir şeyiniz kalmaz” derler. Sultan II. Abdülhamid’in başucunda Şifa-i Şerif günlerce okunur. Kitap bittiğinde........

© Yeni Asya