1911 yılında, Üstad henüz 34 yaşındayken Emevî Camii'nde verdiği hutbe, sıradan bir konuşma değil, ümmetin geleceğine dair derin bir muhasebe ve teşhis konuşmasıdır. Hutbe günü, aralarında âlimlerin, müderrislerin ve halkın bulunduğu yaklaşık on bin kişilik bir cemaat Emevî Camii’ni doldurmuştu. Bediüzzaman hutbesini, Şam’ın ve Arap dünyasının ilim dili Arapça olması sebebiyle Arapça olarak irad etmişti. Bu hutbede Bediüzzaman Hazretleri Müslümanları Ortaçağ’da durduran altı hastalığı teşhis etmişti. Bunlar; ümitsizlik, doğruluğun siyasette ölmesi, düşmanlığa muhabbet, manevî bağların bilinmemesi, yaygın istibdat ve menfaat-i şahsiyesine himmeti hasretmek. Bunların ilâçlarını da ümit,........

© Yeni Asya