Hz. Peygamber (asm), “Allah ondan razı olsun! Onun amacı imanımızı tazeleyelim” demektir. “O, meleklerin de iştirak etmekten iftihar ettiği meclisleri seviyor” der.  

Sahabeden bir başka anekdot: Hanzala bir sabah erkenden Hz. Peygamberin kapısına geliyor. Rasulullah çıksın da müşkilimi halledeyim diye bekleme başlar. Biraz sonra Hz. Ebu Bekir yanına gelir. "Ya Hanzala! Erkenden nedir bu halin?" der.

Rasulullahın katiplerinden Ebu Ribi Hanzala b. er-Rebi el-Üseydî, kendi başından geçen bir hadiseyi şöyle anlatır:

Ben, “Hanzala münafık oldu” dedim. O, “Sübhanallah, sen ne diyorsun?” dedi.

Ben, “Rasulullahın huzurunda bulunuyoruz. O bize Cenneti ve Cehennemi hatırlatıyor, sanki (Cenneti ve Cehennemi) gözlerimizle görüyoruz. Fakat onun huzurundan çıkınca, hanımlarımızla, çocuklarımızla meşgul oluyoruz. Onların işleri ile meşgul oluyoruz. Çok (şeyi) unutuyoruz.”

(Bunun üzerine) Ebu Bekir (ra) şöyle dedi: “Vallahi mutlaka bizler de bunun (söylediklerinin) benzeri ile karşı karşıya kalıyoruz. Bizimde farklı tarafımız yok.”

Hemen ben, “Hanzala munafık oldu. Ey Allah'ın Rasulü” dedim. Rasulullah (asm) bunun üzerine, "O nedir (o ne biçim söz)" dedi. 

Ben de, “Ey Allah'ın Rasulü! Senin........

© Yeni Asya