Demokrasi basit ifadesiyle milletin kendini yönetmesi ya da yöneticilerini hür zeminlerde seçmesi anlamına gelir. Ülkemizde seçimler var ve millet vekillerini, dolayısı ile idarecilerini kendisi seçiyor, ama sistem iyi işlemediği için sıkıntılar bitmiş değil. İdare şeklinin adın ne olursa olsun içinde “adalet” yoksa o idare millet menfaatine olan bir idare olmaz. Bir ülkenin resmî adı “Demokratik halk cumhuriyeti” olsa ve o ülkede hür seçimler olmayıp, fikir ve ifade hürriyeti engellense o ülke sadece isminde demokratlık ve cumhuriyet var diye “adil ve iyi ülke” olabilir mi? Dolayısı ile isimlere ve resimlere takılmamak icap ettiği gibi, demokrasi yolunun nereden geçtiği ikinci planda kalabilir.

Bu sebeple mesela, “demokrasinin yolu ihalelerden geçer” de denilebilir. Hür ve demokrat ülkelerde ihaleler açık ve şeffaf olmak mecburiyetindedir. Eğer ihaleler belli kişilere veriliyorsa, ihalelerde “benim adamım” denilerek bazı müteahhitler korunuyorsa o ülkede adaletten ve “iyilik”ten bahsedilebilir mi?

Demokrasinin yolu aynı zamanda hapishanelerden de geçer. Eğer bir ülkede yürürlükteki kanunlar dikkate alınmayıp keyfî uygulamalar yapılıyor ve insanlar tutuksuz yargılanmaları mümkün olduğu halde ilk günden itibaren tutuklu yargılanıyorsa demokrasi yolu tıkalı demektir. 

Demokrasinin yolu aynı zamanda “mutfak”tan da geçer. Bir ülkede insanların ekseriyeti geçinmekte zorlanırken bir kısım insanlar da........

© Yeni Asya