1972 yılının bahar aylarında, Tavşanlı’nın Karcık Köyü’nde öğretmendim. İmroz’daki zorlu öğretmen okulu yıllarından sonra, orman içinde bir yayla köyü olan Karcık, bana iki yılda bir ömürlük tecrübe kazandıran, unutulmaz hatıralarla dolu bir mekân oldu. Aradan geçen 55 seneye rağmen öğrencilerimin ve köylülerimin simaları hâlâ gözümün önünden bir resmî geçit gibi geçer.

Bu gece Regaib Gecesiydi. Eski mektupların yerini alan mesajlarla dostlardan, kardeşlerden nice selamlar geldi. İçlerinden biri, Karcık hatıralarımı adeta bir film şeridi gibi canlandırdı: Kemal’im… Kemal Coşkun.........

© Yeni Asya