Kâinatı ayakta tutan tekvînî kanunlar (11) - Kıyamette sudan boşalan dehşetli ateş!
Oysa varlık âlemi, son derece hassas dengeler üzerine kurulmuştur. Bu dengeleri ayakta tutan tekvînî kanunlar, aynı zamanda büyük bir çözülüşün de zeminini içinde barındırır. Kıyamet, bu İlâhî düzenin farklı bir tecelli ile değişmesi ve kâinatın yeni bir safhaya geçmesidir.
KOZMİK DENGENİN BOZULUŞU
Kıyametin kopmasına dair en dikkat çekici ihtimallerden biri, dünyanın başka bir gök cismiyle çarpışmasıdır. Uzay boşluğunda saatte yaklaşık 108.000 kilometre hızla hareket eden iki büyük kütlenin çarpışması, insan aklının sınırlarını zorlayan bir enerji açığa çıkarır. Bu büyük sarsıntı, Kur’ân’da çarpıcı ifadelerle haber verilir: “Güneş dürülüp toplandığında; yıldızlar döküldüğünde; dağlar yürütüldüğünde.” (Tekvir 81:1-3). Bu tasvirler, sadece sembolik değil; aynı zamanda kozmik ölçekte bir çözülüşün işaretleri olarak da okunabilir.
YERİN DERİNLİKLERİNDEKİ ATEŞ
Jeoloji bilimi, yerin derinliklerine doğru indikçe sıcaklığın sürekli arttığını ortaya koyar. Ortalama olarak her 30–33 metrede yaklaşık 1°C artan bu sıcaklık, dünyanın merkezine doğru binlerce dereceye ulaşır. Günümüz bilimsel verilerine göre çekirdek sıcaklığı en az 5000°C civarındadır. Bu devasa ısı, normal şartlarda yerkabuğunun koruyucu yapısı sayesinde dengede tutulur. Ancak büyük bir çarpışma veya küresel ölçekte bir kırılma, bu dengeyi tamamen bozabilir.
DENİZLERİN ATEŞE DÖNÜŞMESİ
Böylesi bir kozmik sarsıntı anında yer kabuğu yarılır, yerin derinliklerindeki magma ve aşırı sıcak katmanlar yüzeye çıkar. Okyanuslar hızla ısınır, kaynamaya başlar ve buharlaşır. Sıcaklık birkaç bin dereceyi bulduğunda, suyu........
