Mekânda dayıoğlu yoktu, ortağı Abbas Bey vardı. Selam hoşbeşten sonra birer kahve söyledi. Durup dururken “Neden insanlar mutsuz?” diye bir soru sordu. Bu “Mutlu Hayat Yönetimi” kitabını yazan bendeniz için tam 12’den isabet ettirilmiş bir soruydu. Kendisinin dahi daha önceleri daha mutlu olduğunu ancak neşesinin kalmadığını ifade etti. Ben de bu sorusuna bir makale ile cevap vereceğimi ifade ederek oradan ayrıldım.

Sevgili okurlarım; mutluluk bireyin hayatından tatmin olduğu, huzurlu ve genel olarak kendini iyi hissettiği ruh halidir. Mutluluk aslında her insanın elde etmek istediği varlık sebebidir. Tarih sayfalarında düşünürler farklı biçimde tanımlamışlardır.

Mutluluğu; Aristo bilgiyi, Epikür azla yetinmeyi, Nietzsche ideal tembelliği, İbni Rüşd yolda olmayı, G. Orwell özgürlüğü, Marquez eksik parçayı bulmayı, Farabî inanmayı, V. Hugo aileyi, J. Barrie sevdiği işi yapmak olduğunu, Bediüzzaman ise hayatı iman ile hayatlandırma, farzlarla süslendirme ve günahlardan çekinme ile muhafaza etmek olduğunu belirtmektedir.

Yakın günümüzde, Psikolog Özcan Köknel’e göre ruh sağlığını “Bireyin kendisiyle, çevresindeki bireylerle ve içinde bulunduğu toplumla barış içinde olması, hayatında bir düzen ve denge oluşturabilmesi ve hayata uyum sağlayabilmesi için gerekli çabayı göstermesi” olarak tanımlamaktadır. 

Burada bedenî, zihnî ve ruhî sağlığın olması mutluluk için ön şart teşkil ettiği söylenebilir.

Yukarıda yapılan mutluluk tanımlamalarına göre her birinin bir gerçeklik payı bulunmaktadır. Bana göre mutluluk; hayatı anlamlı yaşamak, kendi........

© Yeni Asya