Her bir günahtan Cehennemin inkârına bir yol vardır. Bunu bir örnekle açıklamaya çalışalım: Cehennem azâbını netice veren büyük bir günahı işleyen bir adamın ruh halini düşünelim. İşlediği günahla Cehennem azabı arasında hemen bir irtibat kurar. Günahların cezalandırılacağı yer Cehennemdir. Cehennem azabı günah sahibini psikolojik olarak ezmeye başlar. Kişi bundan kaçış yolları aramaya başlar. Sonunda bundan kaçışın mümkün olmadığını düşünür. Günahla iman arasında sıkışıp kalır. O adam, Cehennemin tehditlerini işittikçe, bütün ruhuyla Cehennemin yokluğunu arzu etmeye başlar. Zamanla bu arzu şiddetli istek halini alır.

Cehennemin yokluğuna küçük bir işaret ve bir şüphe bulsa, o adamda Cehennemin inkârına cesaret gelir. Günahların ağır baskısı onu Cehennemin inkârına götürür. Nefis ve şeytandan aldığı telkinle Cehennemi inkâr eder. Cehennemi inkâr edince imanın şartlarından ahiret gününü de inkâr etmiş olur.

Bu durumda o adam imandan çıkmış olmaz mı?

İnsanlar işledikleri günahların ağırlıklarından, verdiği........

© Yeni Asya