Bir ülkenin dili bozulursa yalnızca kelimeleri değişmez; düşüncesi, hafızası, kültürü ve hatta insan ilişkileri de yavaş yavaş değişir.

Peki biz bugün gerçekten konuşuyor muyuz? Konuşuyoruz elbette… Hem de maşallah, susmak bilmeden! Fakat bazen öyle bir konuşuyoruz ki insanın karşısındakine, “Türkçe mi konuşuyorsun, şifre mi çözüyoruz?” diye sorası geliyor.

Dil, insanlığın en eski köprüsüdür. İnsan derdini anlatır, karşısındakini anlamaya çalışır, gönül alır, özür diler, teşekkür eder. Yani dil sadece ağızdan çıkan kelime değil; karakterin sesidir.

Ne yazık ki güzel Türkçemizi hoyrat kullanıyoruz. Kelimeleri kısaltıyor, cümleleri yarım bırakıyor, duyguları birkaç emojiye teslim ediyoruz. Sonra da iletişim kuramadığımız için birbirimize........

© Yeni Ankara