Ankara’da bazı siyasetçileri makamları anlatır.

Bazılarını ise makamdan önceki yolculukları…

Numan Kurtulmuş ikinci grupta.

Ünye’den İstanbul’a uzanan bir hayat.

Akademiden siyasete geçiş.

Milli Görüş geleneği…

Saadet Partisi Genel Başkanlığı…

Başbakan Yardımcılığı…

Genel Başkanvekilliği…

Ve bugün Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığı.

Bu kadar farklı siyasi duraktan geçip Meclis’in en üst makamına gelmek, başlı başına bir siyasi hikâyedir.

Ama Kurtulmuş’un hikâyesinde asıl dikkat çekici olan, değişen siyasi şartlar içinde kendisine yeni bir alan açabilmesi.

15 Eylül 1959’da Ordu’nun Ünye ilçesinde doğdu.

İstanbul İmam Hatip Lisesi…

İstanbul Üniversitesi…

Amerika’da akademik çalışmalar.

1998’de Fazilet Partisi İstanbul İl Başkanlığı.

2008’de Saadet Partisi Genel Başkanlığı.

2012’de AK Parti ile birleşme.

Başbakan Yardımcılığı…

Kültür ve Turizm Bakanlığı…

AK Parti Genel Başkanvekilliği…

Ve 2023’te TBMM Başkanlığı.

2025’te yeniden aynı makama seçildi.

Bugün artık onun için “siyasette yükselen bir isim” demek mümkün değil.

Kendi siyasi ağırlığını oluşturmuş bir aktör.

Peki Meclis Başkanı Numan Kurtulmuş nasıl bir profil?

Cevabı Meclis koridorlarında aramak gerekiyor.

Çok bağıranlardan değil.

Her tartışmaya girenlerden hiç değil.

Kürsünün ağırlığını korumaya çalışıyor.

Parti kimliğinden sıyrılıp Meclis Başkanı kimliğini öne çıkarmayı tercih ediyor.

Bu nedenle zaman zaman eleştirildi.

“Daha sert olmalı” denildi.

“Daha fazla inisiyatif almalı” denildi.

Ama Kurtulmuş’un yöntemi belli:

Meclis Başkanı olarak tartışmanın tarafı olmaktan çok, tartışmanın yapılabileceği zemini korumak.

Bu, onun en belirgin siyasi özelliklerinden biri.

Burada akademisyen kimliği de devreye giriyor.

Kurtulmuş siyaseti yalnızca günlük polemiklerden ibaret görmüyor.

Parlamentonun işleyişi…

Demokratik mekanizmalar…

Bu başlıklara daha fazla önem veriyor.

Zaten Meclis Başkanlığı döneminde yeni anayasa, İçtüzük ve siyasi........

© Yeni Ankara