Geçmişteki “sofra ve soba” kültürü toplumsal dayanışmayı sağlıyordu
Geçmişteki dayanışma, birlik ve paylaşım ruhu sofra ve soba kültürü ile oluşuyordu. Bir araya gelmek sohbet etmek bireyler için önemli bir etkinliktir. Sofra ve soba ortamında; yalnızlık, paylaşamama duyguları yoktu. Bir elin nesi var iki elin sesi var anlayışı ile ortak paydalarda iletişimler kurulmaktaydı. Beğeniler, sevinçler, tepki ve etkiler sofra ya da soba etrafında oturanlar tarafından konuşulmaktaydı. Aslında soba ya da sofra bir sembol bu sembolün anlamı bir araya gelmek ortak bir paydada buluşmak demektir. Geçmişteki bireyler gayret ile fedakarlık ile bir araya gelerek toplumsal dayanışmayı bir bütünlük içinde sağlamaktaydılar.
Bu birliktelik hem psikolojik hem de sosyalleşme yönünden güçlü bağlar oluşturmaktadır. Soba ya da sofra olmayınca bireylerin birbirlerine olan yaklaşımları da mesafeli oluyor. Aynı ortamda yani sekiz beş mesaisi yapanlar bile aynı atmosferde yabancılaşıyor. Yani aidiyetlik bağını güçlendirmek gerekir. Tabii........
