Kurban; sevdiğini en sevdiğine adamaktır

Bütün Servetin Bir Bardak Su Kadar 

“Ebû Bekr-i Şiblî hazretlerinin, Hicaz’a gitmek için yolu Bağdat’tan geçer. Zamanın halifesi Harun Reşid, Şibli hazretlerinin Bağdat’a geldiğini duyunca haber gönderir:

-Biz mi ziyaretine gelelim yoksa o mu bizim sarayımıza şeref verir? 

-Biz halifenin yanına geliriz, der ve saraya gider.

Halife Harun Reşid, Şibli hazretlerinden kendisine nasihat etmesini talep eder. Şibli hazretleri;

-Bana bir bardak su getirin, der. Getirirler. Halifeye;

-Eğer çölde susuz kalsanız, ölmek üzere olsanız, biri elinde bir bardak su ile çıkıp gelse ve; “Bu bir bardak suyu sana veririm ama servetinin yarısını isterim” dese, verir misin? Halife düşünür ve;

-Elbette veririm, der.

-Peki bu suyu içtin, çıkaramıyorsun! Bir doktor gelse, “Ben o suyu (idrarı) dışarı çıkarırım fakat servetinin diğer yarısını isterim, verir misin?” dese ya! 

Harun Reşid düşünür ve; 

-Elbette veririm, der. Şibli hazretleri şöyle buyurur:

-Ey Halife! O hâlde bir bardak su bile etmeyen servetine güvenme!”

Bir gün Resûlullah (s.a.s.) Tekâsür Suresini okuduktan sonra şöyle buyurur:

“Âdemoğlu, malım malım deyip duruyor. Ey âdemoğlu! Yiyip tükettiğin, giyip eskittiğin veya sadaka olarak verip sevap kazanmak üzere önden gönderdiğinden başka malın mı var ki?” (Müslim, Tirmizî, Nesâî)

Hasretine Doyamadığı Sevdiğini Adamak

Harran ovasında Hz. İbrahim (a.s.), evlad hasretiyle yanmaktadır. Kısır olan eşi Sare, kocasını hizmetlisi Hacer’le evlendirir. 

Yıllar sonra doğan İsmail ile Hasret son bulur. Ama Allah’ın takdiri onları yine ayırır. 

İbrahim, yeni eşi ile henüz doğmuş İsmail’i ot bitmez, susuz ve ıssız Hicaz çölüne getirir bırakır ve ardına bakmadan geri döner.

Arkasından........

© Yeni Akit