Vahiy bir süreliğine ertelendi. Bunun üzerine Mekke müşrikleri tezvirata başladı; “Rabbin sana darıldı, gücendi ” dediler, “Rabbin seni terk etti” dediler. 

İçleri yalancı bir teselli ile rahatlamıştı.  Putlarını kurtarmış, atalarının yolu üzerinde duran en büyük engeli kaldırmışlardı.

Sanmışlardı ki, peygamberliğini ilan eden bu zat, artık Kabe’ye gelip Kur’an okumayacak, okuduğu Kur’an ile kalpleri fethetmeyecekti.

Sanmışlardı ki, Kur’an dinleyerek Müslüman olmuş yakınları yanıldıklarını anlayacak ve geri döneceklerdi. Kimisi babasına, kimisi annesine, kimisi oğluna- kızına, kimisi kardeşine yeniden kavuşacaktı.

Yine eskisi gibi putlara tapılacak, onlara kurbanlar kesilecek, Mekke müşrikleri Kabe’nin yönetimini ellerinde bulundurma üstünlüğünü kullanarak servetlerine servet, itibarlarına itibar katacaklardı.

Sanmışlardı ki, statüleri sarsılmayacak, herkes içtimai konumu üzere hayatlarını sürdürecek, soylular hep soylu, zenginler hep zengin, fakirler hep fakir, güçsüzler hep güçsüz, köleler hep köle, efendiler hep efendi kalacaklardı.

Daha neler neler beklemiş, daha neler neler düşlemişlerdi. Fakat bütün beklentileri boşa çıktı, düşleri suya düştü.

İşte vahiy yeniden başladı. Rabbi, kulu ve Resulü Muhammed’i kısa fasıla sebebiyle teselli etti, ona bu fasılanın hikmetlerini talim buyurdu.

“Yemin olsun kuşluk vaktine; kararıp sakinleştiğinde geceye ki, Rabbin seni bırakmadı ve sana darılmadı. Elbette işin sonu senin için öncesinden daha hayırlı olacaktır.........

© Yeni Akit