Her yerimiz gösteriş… Her yerimiz israf… Her tarafımız tüketim çılgınlığı!

Milyonlarca insan bir lokma ekmeğin, bir tas sıcak yemeğin, başını sokacak güvenli bir evin hesabını yaparken; bazıları servetlerini daha da büyütmenin, daha lüks yaşamanın, daha pahalı sofralar kurmanın ve sahip olduklarını insanlara gösterebilmenin yarışına girmiş durumda.

Peki hiç düşündünüz mü?

Sizin sofranızda artan yemek, başka bir insanın akşam yemeği olabilir miydi?

Sizin çöpe attığınız ekmek, bir çocuğun karnını doyurabilir miydi?

Sadece bir gecelik eğlenceye harcadığınız para, belki de bir ailenin haftalarca temel ihtiyacını karşılayabilir miydi?

Bugün bazı insanlar bir arabaya, bir saate, bir çantaya, bir tatile milyonlar harcarken; dünyanın başka bir yerinde, hatta yanı başımızdaki sokakta bir insan çocuğuna süt alamadığı için geceleri uyuyamıyor.

Zengin olmak ayıp değildir. Para kazanmak, servet sahibi olmak, güzel bir hayat yaşamak da başlı başına bir kusur değildir. Asıl mesele, elindekilerin seni insanlıktan uzaklaştırıp uzaklaştırmadığıdır.

Çünkü servetin büyüklüğü insanın değerini göstermez.

Asıl değer, sahip olduğun servetle kaç insanın hayatına dokunduğundur.

Bir insanın üzerinde binlerce liralık kıyafet olabilir; ama yanında aç duran insanı görmüyorsa o kıyafetin ne anlamı vardır?

Muhteşem sofralar kurabilir, en pahalı restoranlarda yemek yiyebilir, lüks araçlara binebilir, milyonluk evlerde yaşayabilir…

Ama bütün bunları yaparken birkaç metre ötesindeki yoksulluğa gözlerini kapatıyorsa, sahip olduğu zenginlik onun için bir nimet olmaktan çıkar; vicdanının üzerine çöken ağır bir yüke dönüşür.

Hz. Peygamberimizin şu anlamlı uyarısını unutmayalım:

“Komşusu açken tok yatan bizden değildir.”

Bu söz sadece komşuluğu değil, insanlığın özünü anlatır.

Bugün komşumuz aç olabilir.

Yanı başımızdaki yaşlı yalnız olabilir.

Bir anne çocuğuna yemek götüremiyor olabilir.

Bir öğrenci harçlığını denkleştiremiyor olabilir.

Bir aile kirasını ödeyemiyor olabilir.

Bir çocuk, yaşıtlarının sahip olduğu imkânların hayalini bile kuramıyor olabilir.

Biz ise bazen ihtiyacımız olmadığı hâlde daha fazlasını satın alıyor, yiyebileceğimizden........

© Van Havadis