Değerli okuyucularımız, hepinize dua ve selamla yazıma başlıyorum.Eleştiri, çoğu zaman yanlış anlaşılmış bir erdemdir. Oysa hakiki bir niyetle yapılan eleştiri, yıkmak için değil; inşa etmek için vardır. Ülkesini ve milletini seven bir kulvarda yürüyen insan, alkışın cazibesine kapılmadan kusurları da görebilme cesaretini gösterendir. Çünkü sevgi, kör bir bağlılık değil; iyileştirme iradesiyle beslenen bir sorumluluktur.Gerçekçi bir niyet, insanın önce kendi aynasına bakabilmesini gerektirir. Toplumlar da böyledir: Kendine dürüstçe bakabilen milletler, tarih sahnesinde uzun soluklu olur. Bugün ise çoğu zaman eleştiri ile düşmanlık, sadakat ile körlük birbirine karıştırılmaktadır. Oysa eleştiri; hakaretten, önyargıdan ve ideolojik saplantılardan arındığında bir aydınlanma kapısı aralar. Bu kapıdan giren toplum, ne kadar iyi, ne kadar eksik olduğunu berrak bir şekilde görür.Gerçek eleştiriden uzaklaşıldığında ise tablo sislenir. Başarılar abartılır, hatalar görmezden........

© Van Havadis