Değerli okuyucularımızNSANA DAYANMA, ÖLÜR! AĞACA DAYANMA, KURUR! DUVARA DAYANMA, YIKILIR! DAYANIRSAN HAKK’A DAYAN; O BÂKÎ’DİR!Bazı sözler vardır, birkaç cümleye bir ömürlük hakikati sığdırır. Merhum Muhsin Yazıcıoğlu’yla özdeşleşen bu söz de insanın hayata, insanlara, güce ve inanca bakışını sorgulatan derin bir anlam taşır.İnsana dayanma, ölür!Çünkü insan fânidir. Bugün yanınızda duran, yarın sizden uzaklaşabilir. Bugün size söz veren, menfaati değiştiğinde verdiği sözü unutabilir. Zor gününüzde elinizi tutacağını söyleyenler, bazen en çok ihtiyaç duyduğunuz anda ortadan kaybolabilir. Hayatın acı gerçeklerinden biri de budur: Her yakınlık samimiyet, her dostluk vefa, her güzel söz sadakat değildir.Ancak mesele insanlara güvenmemek değil, hiçbir insanı hayatımızın vazgeçilmez ve mutlak dayanağı hâline getirmemektir. İnsan sevilir, dostluk kıymetlidir, vefa değerlidir. Fakat fânî olanı ebedî, değişken olanı değişmez sanmak, insanın kendisine yapacağı en büyük yanılgılardan biridir.Ağaca dayanma, kurur!Ağaç bugün gölge verir, yarın kuruyabilir. İnsan da bazen parasına, makamına, servetine ve çevresindeki kalabalıklara güvenerek kendisini yenilmez zanneder. Oysa para tükenir, makam el değiştirir, güç zayıflar, kalabalıklar dağılır. Dün kapısında bekleyenlerin bugün selam vermediğine, dün alkışlayanların bugün sırt çevirdiğine nice insan şahit olmuştur.Dünya nimetleri elbette kötülük değildir. Asıl mesele, sahip olduklarımızın esiri olmaktır. Makam sahibi olmak değil, makamın sarhoşluğuna kapılmak; para kazanmak değil, parayı her değerin üstünde tutmak; güçlü olmak........

© Van Havadis