Üç yıldır açık bir hapishaneye dönüşen Gazze’de temiz su yok, doğru düzgün yiyecek yok, hastane yok, ilaç yok, elektrik yok, barınabilecekleri bir ev hiç yok!

Bunca yokluğun içinde varlığını hâlâ sürdürmeye çalışan bir avuç Müslüman toplumu…

Buna karşı dünyada vicdan yok, merhamet yok, şefkat yok, insaf yok, insanlık yok!

Bugün Gazze’de hayatını kaybeden bir çocuk, enkazın altında inim inim inleyen bir bebek, bombalanan evinin enkazında çocuklarını arayan bir baba veya bedeni kanlar içinde kalmış yaralı evladının başında bekleyen bir anne… Ya da israil tarafından atılan bombalarla bedeni parçalanmış annesinin başında hâlâ bir umutla bekleyen masum, zavallı bir çocuk…

Siz bu yazıyı okurken israil terörü tarafından atılan bir füzeyle Gazze’de birkaç çocuk daha ölüyor. Bir anne daha evladını toprağa veriyor. Bir baba yine enkazın altında çocuklarının toprağa karışmış bedenini arıyor.

Bir çocuk kafayı yercesine, annesinin cansız bedeninin başında ağlıyor.

Biz ise bütün bunları sadece bir film gibi izliyoruz.

Böyle bir soykırım sadece........

© Van Havadis