İnsan, yaratılışı gereği yol alan bir varlıktır. Yol almak; öğrenmekle, değişmekle, kendini sorgulamakla mümkündür. Kendini geliştiren insan, hayatın her gün yeniden açılan bir kitap olduğunu bilir. Bir sayfa daha okumadan hüküm vermez, bir söz daha dinlemeden yargılamaz. Çünkü bilir ki insan, öğrendikçe büyür; büyüdükçe de insanlaşır.Gelişime açık olan insan, aynaya baktığında sadece yüzünü değil, eksiklerini de görür. Hatasını inkâr etmek yerine onu bir merdiven basamağı yapar. Her düşüşten sonra yeniden kalkabilenlerdir aslında hayatın gerçek yolcuları. Çünkü değişimden korkmayanlar, hayatın yükünü değil anlamını taşırlar.Ama bir de hayata dar bir çerçeveden bakan insanlar vardır. Onların dünyası küçücük bir pencereye sığar. O pencereden gördükleri kadarını hakikat sanırlar. Başkasının yürüdüğü yolu anlamaya çalışmak yerine, taş koymayı marifet sayarlar. Kendileri ilerlemez ama ilerleyenlerin yoluna gölge düşürmeye çalışırlar.

Bazen insan düşünür: Bir hardal tanesi kadar bile topluma faydası olmayan kişiler, neden bu kadar çok söz söyleme ihtiyacı hisseder? Çünkü üretmeyen insanın en kolay işi eleştirmektir. Emek vermek zordur, düşünmek zordur, değiştirmek zordur. Ama küçültmek kolaydır.Oysa hayatın terazisi çok hassastır. İnsan bu dünyaya başkalarının adımlarını yavaşlatmak için değil, kendi yolunu güzelleştirmek için gönderilmiştir. Gelişen insan bilir ki başkasını aşağı çekerek yükselmek mümkün değildir. Gerçek yükseliş, insanın kendi iç dünyasında başlar.

Ben inanırım ki insanın değeri, ne kadar konuştuğuyla değil; ne kadar fayda ürettiğiyle ölçülür. Bir söz, bir iyilik, bir fikir… Bazen küçücük bir katkı bile bir toplumun kalbine umut eker. Ama boş sözler, dar düşünceler ve kıskanç bakışlar; sadece zamanın gürültüsüdür.Bu yüzden hayatın yolunu seçmek insanın kendi elindedir. Ya dar bir çerçevenin içinde başkalarının ışığını söndürmeye çalışırsın, ya da ufkunu genişletir; kendin yanarken etrafını da aydınlatırsın. Çünkü unutulmamalıdır: Gelişen insan dünyayı büyütür, dar düşünen insan ise kendi küçücük gölgesinde kaybolur.

© Van Havadis