Τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν τον συντάκτη τους, χωρίς να συμπίπτουν κατ' ανάγκη με την άποψη του Tvxs.gr

Παρακολούθησα το NAZA, τη νέα δουλειά των ισραηλινών δημιουργών Γιουβάλ Αμπραχάμ και Ρέιτσελ Ζορ για τη γενοκτονία στη Γάζα, και ομολογώ ότι εντυπωσιάστηκα κυρίως για την αυθεντικότητα και ειλικρίνεια που καταγράφει καταστάσεις.

Δεν είδα, όπως θα περίμενε κανείς, εικόνες από ισοπεδωμένα οικοδομικά τετράγωνα. Ούτε σκηνές από εκατόμβες νεκρών ή τραυματισμένων αμάχων στις οποίες υπήρξα αυτόπτης μάρτυρας όταν την επισκέφθηκα στη διάρκεια των ισραηλινών βομβαρδισμών το 2009.

Δεν άκουσα μαρτυρίες παλαιστίνιων γιατρών, εκκλήσεις για να σπάσει το εμπάργκο προκειμένου να φτάσει η ανθρωπιστική βοήθεια, ή ακόμη τον σπαραγμό μιας μάνας για την απώλεια του παιδιού της.

Η σκηνοθετική προσέγγιση των δημιουργών είναι ασκητική, σχεδόν απογυμνωμένη από κάθε ίχνος συναισθηματικού εντυπωσιασμού. Το μεγαλύτερο μέρος του ντοκιμαντέρ διαδραματίζεται τη νύχτα, σε σκοτεινές ταράτσες του Τελ Αβίβ.  Στο βάθος, τα φώτα της πόλης, η κανονικότητα της καθημερινότητας, η απόλυτη ησυχία δημιουργούν μια ανατριχιαστική αντίθεση με τα όσα περιγράφονται.

Το ΝΑΖΑ, που στα εβραϊκά σημαίνει «παράπλευρες απώλειες», δείχνει πώς αυτή η ορολογία στο έγκλημα κατά της Γάζας δεν υποδηλώνει απλά μια στρατιωτική παράμετρο που έχει εισαχθεί από την 11η Σεπτεμβρίου με την έναρξη των (δήθεν) ανθρωπιστικών πολέμων, αλλά κάτι πολύ χειρότερο. Το ΝΑΖΑ είναι ο μαθηματικός υπολογισμός των αμάχων που το αλγοριθμικό σύστημα των ισραηλινών δυνάμεων θεωρεί αποδεκτό να εξοντωθούν.

Αυτό προκύπτει από τις αφηγήσεις........

© TVXS