Τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν τον συντάκτη τους, χωρίς να συμπίπτουν κατ' ανάγκη με την άποψη του Tvxs.gr

Οι φετινοί εορτασμοί για τα 47 χρόνια από την Ισλαμική Επανάσταση του 1979 βρίσκουν το Ιράν — και ειδικότερα το καθεστώς των μουλάδων — σε βαθιά και πολυεπίπεδη κρίση. Ήδη πριν από τα τέλη του 2025, η κατάρρευση του νομίσματος της χώρας, του ριάλ, είχε οδηγήσει σε μεγάλα κύματα διαδηλώσεων, στα οποία το καθεστώς απάντησε με ακραία μέτρα καταστολής, μαζικές συλλήψεις και χιλιάδες νεκρούς, των οποίων ο εκτιμώμενος αριθμός κυμαίνεται μεταξύ 7.000 και 30.000.

Αν και δεν είναι η πρώτη φορά που το καθεστώς έρχεται αντιμέτωπο με λαϊκή αγανάκτηση ούτε η πρώτη φορά που καταφεύγει σε εκτελέσεις και βίαιη καταστολή είναι ίσως η πρώτη φορά που το Ιράν εμφανίζεται τόσο αποδυναμωμένο, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό.

Πέραν της κοινωνικής και πολιτικής κρίσης, το Ιράν πλήττεται σοβαρά από τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής σε συνδυασμό με τη χρόνια κακοδιαχείριση των υδάτινων πόρων. Η παρατεταμένη ανομβρία και ξηρασία, οι αυξημένες θερμοκρασίες, η άρνηση ενεργοβόρων και υδροβόρων βιομηχανιών να υιοθετήσουν βιώσιμες πρακτικές -όπως οι χαλυβουργίες και τα πετροχημικά- καθώς και ο υπερπληθυσμός της Τεχεράνης, έχουν οδηγήσει την ιρανική κυβέρνηση να εξετάζει ακόμη και το ενδεχόμενο μεταφοράς της πρωτεύουσας. Ο ίδιος ο πρόεδρος Πεζεσκιάν παραδέχθηκε ότι, υπό τις παρούσες συνθήκες, η Τεχεράνη, το Καράτζ, το Καζβίν και οι γύρω περιοχές δεν μπορούν να υποστηρίξουν περαιτέρω πληθυσμιακή αύξηση λόγω της κρίσης ύδατος.

Στο οικονομικό πεδίο, η κατάρρευση της ισοτιμίας ριάλ–δολαρίου και η απώλεια του ιρανικού νομίσματος ως αποθεματικού μέσου αξίας, σε συνδυασμό με αποτυχημένες δημοσιονομικές πολιτικές, χρόνια ελλείμματα και την έμμεση παραγωγή χρήματος που τροφοδοτεί τον πληθωρισμό, έχουν οδηγήσει σε μαζική φυγή κεφαλαίων........

© TVXS