Τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν τον συντάκτη τους, χωρίς να συμπίπτουν κατ' ανάγκη με την άποψη του Tvxs.gr

Η επίσκεψη στη Μακρόνησο που οργάνωσαν τα Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας (ΑΣΚΙ) στις 11 Οκτωβρίου έχει ήδη παρουσιαστεί με άκρως ενδιαφέροντα κείμενα και φωτογραφικές αποτυπώσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και σε ηλεκτρονικά έντυπα από όσες και όσους συναντηθήκαμε σε αυτό το κοσμικό και πολιτικό «προσκύνημα» – και υποθέτω ότι θα δημοσιευτούν ακόμη περισσότερα.

Το ταξίδι ξεκίνησε από το κέντρο της Αθήνας με απρόσμενες συναντήσεις φίλων και συναδέλφων. Το Λαύριο, η θαλάσσια διαδρομή ως τη Μακρόνησο, η έκπληξη για το μέγεθος του πλήθους, το Μακρονήσι από μακριά, από κοντά, οι υλικότητες και τα μνημειακά σπαράγματα μας επέβαλαν ενσώματες, διανοητικές και ψυχικές στάσεις, ενίοτε και παύσεις ανάσας και ομιλίας. Και μετά πάλι συζητήσεις, παρατηρήσεις για την ηλικιακή σύνθεση (έβλεπες ανθρώπους περίπου όλων των ηλικιών) και σκέψεις για τους τρόπους με τους οποίους η ενσώματη ατομική και συλλογική εμπειρία στο νησί δίνει τη δυνατότητα να επανοργανωθούν (με όρους πια προσωπικών διανοητικών χαρτών) οι πολύτιμες γνώσεις που μας προσφέρουν εδώ και χρόνια τα ΑΣΚΙ και οι δραστήριοι και έγκριτοι ιστορικοί που έχουν μελετήσει το πεδίο αυτό (βλ. το ψηφιακό μουσείο Μακρονήσου στην ιστοσελίδα των ΑΣΚΙ).

Για τη «μακρονησιώτικη» εμπειρία μας από τη θέση μας ως «επισκεπτριών/των» καταθέτω εδώ κάποιες πρώτες σκέψεις από τη σκοπιά της ανθρωπολογίας του τουρισμού και του υπο-πεδίου του «σκοτεινού τουρισμού» (dark tourism), που μπορούν ίσως να ανοίξουν λίγο ακόμη το πλαίσιο της συζήτησης και της κατανόησης αυτής της επίσκεψης.

Η Μακρόνησος φαίνεται να συνομιλεί, αλλά ταυτόχρονα να φτιάχνει και ένα δικό της, διαφοροποιημένο πλαίσιο ερμηνείας, σε σχέση με τις επισκέψεις σε τόπους μαρτυρίων και συλλογικών τραυμάτων και τη σχετική........

© TVXS