Yaş… Aslında bir sayı değil. Bir ömürdür. Biriktirilmiş acılar, sabırlar, mücadelelerdir. Ama biz… Bir rakama bakıp insan silmeyi öğrendik. 65 oldu mu… Sanki hayat bitmiş gibi davranıyoruz. Kapılar kapanıyor. Bakışlar değişiyor. Ses tonu bile sertleşiyor: “Sen artık evinde otur…” Ne kadar kolay değil mi? Bir insanı, sadece yaşıyla yok saymak… Oysa o “yaşlı” dediğin insanlar; senin yürüdüğün yollardan defalarca geçmiş, senin düştüğün yerlerden kalkmış, senin henüz öğrenmediğin hayatı yaşamış insanlardır. Onlar… Birer “yük” değil, birer hafızadır. Ama biz ne yaptık? Pandemiyle birlikte, zaten........

© Turktime